Aposthia ve Microposthia Nedir? : Doğuştan Prepus Eksikliği ve Kısa Prepusun Embriyolojik ve Klinik Özellikleri

Aposthia ve microposthia, penisin glansını örten prepusun doğuştan hiç gelişmemesi veya normal anatomik uzunluğa ulaşamaması ile karakterize edilen, oldukça nadir preputial anomalilerdir. Aposthia, prepusun tamamen yokluğu anlamına gelirken, microposthia prepusun mevcut olmasına rağmen glansı ve koronal oluğu normal biçimde örtemeyecek kadar kısa veya kısmen eksik olması durumunu ifade eder.

Bu iki terim birbirine yakın görünse de klinik açıdan aynı anatomik durumu ifade etmez. Ayrıca prepus eksikliği tek başına değerlendirilmemelidir. Özellikle yenidoğanda prepusun ventral bölümünün eksik veya “kapüşon” şeklinde görünmesi, hipospadias ve penil eğrilik gibi üretral veya penil gelişim anomalilerinin araştırılmasını gerektirebilir. Bunun nedeni, prepusun gelişimi ile distal üretranın gelişiminin embriyolojik olarak birbirine yakın ve koordineli süreçler olmasıdır.

Aposthia ve microposthia hakkında literatürün önemli bir özelliği, bu anomalilerin çok seyrek görülmesi ve dolayısıyla geniş, prospektif hasta serilerinin bulunmamasıdır. Bu nedenle mevcut bilgiler büyük ölçüde fetal anatomi çalışmaları, nadir olgu bildirimleri, çocuk ürolojisi kitap bölümleri ve konjenital penis anomalilerine ilişkin uzman kılavuzlarından elde edilmektedir. Bu durum, hastalık hakkında kesin görülme oranları veya tek bir genetik mekanizma tanımlamayı güçleştirir.

Prepusun embriyolojik gelişimi nasıl gerçekleşir?

Penisin dış genital gelişimi gebeliğin erken dönemlerinde başlar, ancak prepusun kendisinin oluşumu bundan daha sonra belirginleşir. İnsan fetal örnekleri üzerinde yapılan histolojik ve elektron mikroskobik çalışmalar, prepus gelişiminin yaklaşık 12. gebelik haftasında glansın dorsal tarafında başlayan bir epidermal katlanma ile ortaya çıktığını göstermektedir. Bu yapı zaman içinde glansın çevresine doğru ilerler ve ventral orta hatta birleşir.

Favorito ve arkadaşlarının insan fetüsleri üzerinde yaptığı histolojik çalışmada 13. haftada glansın kısmen prepus tarafından örtüldüğü, 16–17. haftalarda örtünmenin belirgin biçimde ilerlediği ve yaklaşık 18–19. haftalarda prepusun glansı tamamen çevrelediği gösterilmiştir. Bu nedenle prepusun gelişimini “8. haftada başlar ve 16. haftada tamamlanır” şeklinde kesin iki basamaklı bir süreç olarak tanımlamak doğru değildir.

Daha ayrıntılı gelişimsel çalışmalar, prepusun başlangıçta dorsal bölgede ortaya çıktığını ve daha sonra ventral yönde genişlediğini göstermektedir. Aynı dönemde penil üretranın gelişimi de devam eder. Liu ve arkadaşlarının insan fetal penisindeki prepus ve üretra gelişimini inceleyen çalışması, glanüler üretranın oluşumu ile preputial yapıların ventral yönde ilerlemesinin birbiriyle koordineli olduğunu göstermiştir. Prepusun ventral orta hatta birleşmesi, penisin ventral anatomisinin şekillenmesinde önemli bir gelişimsel basamaktır.

Bu embriyolojik ilişki klinik açıdan önemlidir. Çünkü prepusun özellikle ventral bölümündeki gelişim bozuklukları, aynı gelişimsel bölgede meydana gelen üretral anomalilerle birlikte bulunabilir. Bunun en bilinen örneği hipospadiastır. Ancak burada önemli bir ayrım vardır: Her prepus eksikliği hipospadias anlamına gelmez ve her aposthia olgusunda üretral anomali bulunmaz.

Aposthia nedir?

Aposthia, penisin prepusunun doğuştan tamamen bulunmamasıdır. Tıbbi terminolojide “congenital absence of foreskin” veya “congenital absence of prepuce” olarak da tanımlanabilir. NCBI’nin Human Phenotype Ontology tabanlı MedGen sisteminde de aposthia, prepusun doğuştan yokluğu olarak sınıflandırılmaktadır.

Aposthia son derece nadirdir. Gerçek aposthia tanısı koyarken en önemli nokta, doğuştan prepus yokluğunu hipospadiasın ventral preputial defektiyle veya başka bir penis anomalisiyle karıştırmamaktır. Bunun nedeni, hipospadiasta prepusun özellikle ventral bölümünün tipik olarak eksik olması ve glansın üst tarafında bir “hooded” veya kapüşonlu görünüm meydana gelmesidir.

Bu nedenle yalnızca penisin “sünnet edilmiş gibi görünmesi” aposthia tanısı koydurmaz. Gerçek aposthia olgusunda prepus dokusunun yokluğu ile birlikte glans, koronal oluk ve üretral meatus ayrıntılı olarak değerlendirilmelidir.

Roudsari ve Esmailzadehha tarafından Journal of Pediatric Surgery dergisinde yayımlanan olgu bildiriminde gerçek aposthia bulunan bir çocukta prepusun tamamen yok olduğu ve üretral meatusun glansın ucunda normal anatomik konumda bulunduğu bildirilmiştir. Bu çalışma, aposthianın hipospadiastan bağımsız olarak ortaya çıkabileceğini gösteren önemli klinik kanıtlardan biridir. Bununla birlikte aynı olguda inmemiş testis de bulunduğundan, “aposthia her zaman tamamen izole ve başka hiçbir anomalinin eşlik etmediği bir bulgudur” şeklinde genelleme yapmak doğru değildir.

Aposthia için genetik bir neden var mı?

Aposthianın genetik temeli kesin olarak ortaya konmuş değildir. Literatürde çoğu olgunun sporadik olduğu, ancak bazı ailelerde birden fazla erkek bireyde aposthia benzeri fenotiplerin görüldüğü bildirilmiştir.

Amin-Ud-Din ve arkadaşlarının 2007 yılında yayımladığı aile çalışmasında üç ailede aposthia fenotipi incelenmiş ve ailevi kümelenme gözlenmiştir. Çalışma, bazı ailelerde resesif kalıtımla uyumlu olabilecek bir örüntü tartışsa da, bu bulgular aposthianın bütün olgularının otozomal resesif kalıtıldığı sonucunu ortaya koymaz. Çalışmanın kendisi de küçük aile serilerine dayanmaktadır ve moleküler düzeyde aposthiaya neden olan belirli bir gen tanımlanmamıştır.

Dolayısıyla klinik açıdan en güvenli ifade, aposthianın çoğunlukla sporadik görülen, ancak bazı ailelerde ailesel kümelenme gösterebilen çok nadir bir gelişimsel prepus anomalisi olduğu şeklindedir. Akraba evliliği veya aile öyküsü bulunan olgularda genetik danışmanlık düşünülebilir; ancak yalnızca aposthia varlığı üzerinden belirli bir kalıtım modeli ilan etmek bilimsel olarak uygun değildir.

Microposthia nedir?

Microposthia, prepusun mevcut olduğu ancak normal uzunluk ve çevresel gelişime ulaşamadığı durumdur. Prepus glansı tamamen çevreleyecek uzunlukta değildir ve penis gevşek durumdayken glansın bir bölümü veya üretral meatus prepus geri çekilmeden görünür olabilir.Bu görünüm, klasik sünnet sonrası görünümle karıştırılabilir. Ancak microposthia doğuştandır; cerrahi olarak çıkarılmış bir prepus söz konusu değildir.

Microposthia konusunda literatür aposthiaya göre de sınırlıdır. Güncel kaynaklarda microposthia, prepusun kısmi çevresel eksikliği veya kısa gelişimi şeklinde tanımlanmakta ve izole bir anatomik varyasyon olarak ortaya çıkabileceği gibi başka genital anomalilerle birlikte de görülebileceği belirtilmektedir. Roupakias ve arkadaşlarının iki yenidoğanı içeren 2023 tarihli olgu bildiriminde izole microposthia bulunan çocuklarda üretral meatusun anatomik olarak normal konumda olduğu ve idrar akımının normal bulunduğu bildirilmiştir.Bu nedenle microposthia tek başına bir “hastalık” olarak değerlendirilmemelidir. Klinik önemi esas olarak eşlik eden üretral ve penil anomalilerin dışlanması ile belirlenir.

Hooded prepuce ile microposthia aynı şey değildir

Burada önemli bir terminolojik ayrım vardır. Hipospadiasta sık görülen yapı, ventral tarafta prepus dokusunun eksik olması ve dorsal tarafta daha fazla prepus dokusunun bulunmasıdır. Bu görünüm “hooded prepuce”, yani kapüşonlu/pelerin şeklindeki prepus olarak tanımlanabilir.Microposthia ise prepusun genel olarak kısa veya kısmi gelişim göstermesiyle ilişkilidir. Bu nedenle dış görünümde benzerlik olsa da her hooded prepuce microposthia değildir.

Bu ayrım özellikle yenidoğanda önemlidir. Çünkü dorsal olarak daha fazla deri bulunması ve ventral prepus eksikliği, hipospadiasın klasik fizik muayene bulgularından biridir. EAU’nun 2026 çocuk ürolojisi kılavuzu da hipospadias değerlendirmesinde meatusun konumu yanında glansın yapısının, penil uzunluğun, penil eğriliğin ve üretral plağın özelliklerinin değerlendirilmesini önermektedir.

Aposthia veya microposthia görüldüğünde neden hipospadias araştırılır?

Hipospadias, üretral meatusun glansın normal distal ucunda bulunmak yerine penisin daha proksimal ve çoğunlukla ventral bir bölümünde açılmasıyla karakterize konjenital bir anomalidir.Prepusun ventral gelişimi ile penil üretranın gelişimi arasındaki embriyolojik ilişki nedeniyle, hipospadiasta ventral prepusun eksik olması sık rastlanan bir bulgudur. Bu nedenle doğumda belirgin bir prepus eksikliği görüldüğünde yalnızca prepusun görünümüne bakmak yeterli değildir.

Muayenede özellikle üretral meatusun yeri, şekli ve genişliği; glansın yapısı; penisin ekseni; ventral eğrilik; skrotumun gelişimi ve testislerin skrotumdaki konumu değerlendirilmelidir.Bununla birlikte aposthia ile hipospadias arasında zorunlu bir birliktelik yoktur. Gerçek aposthia olgularında normal konumlu meatusun bulunduğu açıkça bildirilmiştir. Nitekim morfolojik terminoloji çalışmalarında “foreskin absent” bulgusunun hipospadias ve kriptorşidizmle birlikte bulunabileceği, fakat bu anomalilerin ayrı ayrı tanımlanması gerektiği vurgulanmaktadır.

Kordi neden değerlendirilmelidir?

Penil kordi, penisin özellikle ereksiyon sırasında ventral yönde eğrilmesine yol açabilen konjenital veya gelişimsel bir anatomik durumdur. Hipospadiasla birlikte görülebilir ve hipospadias cerrahisinin değerlendirilmesinde önemli bir parametredir.

Ancak microposthia bulunan her çocukta kordi olduğu söylenemez. Bu nedenle “microposthia kordi ile sıkça birliktedir” şeklindeki kesin ifade yerine, penil aks ve eğriliğin fizik muayene sırasında değerlendirilmesi gerektiği belirtilmelidir.

EAU’nun güncel çocuk ürolojisi kılavuzunda hipospadiasın şiddetinin yalnızca meatusun konumuyla değerlendirilmemesi; penil eğrilik, glansın büyüklüğü ve şekli ile üretral plağın özelliklerinin de dikkate alınması önerilmektedir. Klinik olarak anlamlı eğrilik tedavinin amaçlarından biridir.

Aposthia ve microposthia idrar yapmayı bozar mı?

İzole aposthia veya microposthia, tek başına üretranın işlevsel olarak bozulduğu anlamına gelmez.Gerçek aposthia olgularında üretral meatus normal konumda olabilir ve normal idrar akımı görülebilir. İzole microposthia olgularında da normal meatus ve normal idrar akımı bildirilmiştir.Bu nedenle prepusun kısa veya yok olması ile idrar yolu tıkanıklığını doğrudan birbirine bağlamak doğru değildir.

Bununla birlikte prepus eksikliğine hipospadias, meatal darlık veya başka bir ürogenital anomalinin eşlik etmesi halinde idrar akımı etkilenebilir. Yenidoğanda idrar yapma sırasında belirgin zorlanma, çok ince veya püskürerek gelen idrar akımı, idrar yapamama ya da belirgin ağrı gibi bulgular varsa değerlendirme yalnızca prepus anomalisi üzerinden yapılmamalıdır.

Meatitis ve meatal stenoz konusu nasıl değerlendirilmelidir?

Prepusun glansı ve meatusu kısmen koruyan anatomik bir yapı olduğu doğrudur. Ancak aposthia veya microposthia bulunan her çocukta irritasyon veya meatal stenoz gelişeceğine ilişkin güçlü epidemiyolojik kanıt bulunmamaktadır.

Meatusun korunmasız kalmasının irritasyona katkıda bulunabileceğine ilişkin mekanistik açıklamalar literatürde yer almakla birlikte, meatal stenoz konusunda daha güçlü klinik veriler özellikle sünnet sonrası meatusun kronik irritasyonu ve iskemisi üzerine yoğunlaşmaktadır. Örneğin Persad ve arkadaşları sünnet sonrası gelişen meatal stenozun mekanizmaları arasında korunmasız meatusun travmatik irritasyonu ve frenüler arter hasarına bağlı iskemi olasılığını tartışmıştır.Bu nedenle aposthia veya microposthia için “meatal stenoz riski vardır” denilebilir; ancak bu durumun kesin veya yüksek bir risk olduğu söylenmemelidir.

Doğumdan sonra değerlendirme nasıl yapılır?

İlk değerlendirme esas olarak ayrıntılı fizik muayeneye dayanır. Çocuk ürolojisi veya çocuk cerrahisi değerlendirmesinde prepusun varlığı ve dağılımı, glansın görünümü, üretral meatusun konumu, penisin ekseni ve olası eğrilik, skrotum ve testisler değerlendirilir.Özellikle aşağıdaki bulguların birbirinden ayrılması önemlidir:

Tam prepus yokluğu: Aposthia düşünülür.

Kısa veya kısmen eksik prepus: Microposthia düşünülebilir.

Ventral prepus eksikliği ve dorsal deri fazlalığı: Hipospadias açısından değerlendirme gerekir.

Meatusun normalden proksimal yerleşimi: Hipospadias araştırılmalıdır.

Belirgin penil eğrilik: Kordi veya başka bir konjenital penil kurvatur değerlendirilmelidir.

Testisin skrotumda bulunmaması: Kriptorşidizm açısından değerlendirme yapılmalıdır.

Aposthia ile birlikte kriptorşidizm veya hipospadias görülebileceği, standart genital terminoloji çalışmalarında da açık biçimde belirtilmiştir.

Her olguda görüntüleme yapılması gerekmez. İzole, fizik muayenede açıkça tanımlanabilen preputial anomalilerde tanının temelini klinik muayene oluşturur. Üriner sistem ultrasonografisi veya daha ileri incelemeler ise fizik muayenede saptanan ek anomalilere ve klinik gereksinime göre değerlendirilir.

Sünnet neden hemen yapılmamalıdır?

Bu konu klinik açıdan en önemli bölümlerden biridir.Doğuştan prepus anomalisi bulunan bir yenidoğanda rutin sünnet kararı verilmeden önce penisin anatomisi dikkatle değerlendirilmelidir. Özellikle hipospadias, belirgin penil eğrilik, gömülü penis veya başka bir penis anomalisi şüphesi varsa basit sünnet yapılmamalıdır.

Güncel European Association of Urology (EAU) 2026 Pediatric Urology Guidelines, hipospadias veya konjenital penis anomalileri bulunan çocuklarda basit sünnetten kaçınılmasını güçlü bir öneri olarak belirtmektedir.

Prepus gerçekten bazı rekonstrüktif tekniklerde kullanılabilecek önemli bir doku kaynağıdır; ancak modern hipospadias cerrahisinde her hastada preputial greft veya flap kullanılması zorunlu değildir. Örneğin distal hipospadiasın bazı tiplerinde üretral plak doğrudan tübülarize edilerek rekonstrüksiyon yapılabilir. EAU kılavuzu da cerrahi tekniğin meatusun konumu, eğrilik, glans ve üretral plak özelliklerine göre seçildiğini belirtmektedir.

Bununla birlikte pratik yaklaşım değişmez: hipospadias veya başka belirgin penis anomalisi şüphesi bulunan yenidoğanda sünnet kararı çocuk ürolojisi değerlendirmesinden önce verilmemelidir.

Tedavi gerekir mi?

İzole aposthia veya microposthia, idrar akımı normal olan ve eşlik eden ürogenital anomalisi bulunmayan bir çocukta çoğu zaman cerrahi tedavi gerektirmez.Buradaki temel amaç prepusun “normal görünüme getirilmesi” değil, çocuğun anatomik ve fonksiyonel durumunun doğru biçimde değerlendirilmesidir.

Prepusun yokluğu veya kısa olması tek başına idrar yapma, penis gelişimi veya ileride cinsel fonksiyon bozukluğu anlamına gelmez. Ancak literatürün bu kadar nadir bir anomalide uzun dönemli geniş kohort çalışmalarından yoksun olduğu unutulmamalıdır. Bu nedenle “aposthia veya microposthia kesinlikle hiçbir şekilde ileride cinsel fonksiyonu etkilemez” şeklindeki mutlak ifadeler yerine, izole preputial anomalinin tek başına testosteron üretimi, testiküler spermatogenez veya erektil mekanizma bozukluğu oluşturduğunu gösteren kanıt bulunmadığı belirtilmelidir.

Eşlik eden hipospadias veya belirgin penil eğrilik varsa tedavi artık yalnızca prepus anomalisinin tedavisi değildir; altta bulunan penil/üretral anomalinin fonksiyonel ve anatomik sonuçlarını düzeltmeye yönelik rekonstrüktif tedavi söz konusu olur.

EAU’nun 2026 kılavuzu, primer hipospadias cerrahisi için genellikle 6–18 aylık dönemi önerilen yaş aralığı olarak vermektedir. Cerrahinin amacı uygun üretral açıklığın oluşturulması, anlamlı eğriliğin düzeltilmesi, yeterli cilt örtüsünün sağlanması ve kabul edilebilir fonksiyonel ve kozmetik sonuç elde edilmesidir.

Preputioplasti veya estetik düzeltme gerekli midir?

İzole microposthia veya kısmi prepus eksikliğinde sırf anatomik görünümü değiştirmek amacıyla cerrahi yapılması rutin bir yaklaşım değildir.Preputioplasti, özellikle bazı preputial anomalilerde prepus dokusunu koruyarak şekil ve örtüyü düzeltmek amacıyla kullanılabilir. Ancak hangi tekniğin uygulanacağı anomalinin tipine, mevcut doku miktarına, eşlik eden hipospadias veya eğriliğe ve çocuğun yaşına göre değişir.

Dolayısıyla “ilerleyen yaşlarda estetik amaçla mutlaka deri grefti gerekir” şeklindeki ifade de doğru değildir. Gerektiğinde lokal penil deri, preputial doku veya farklı rekonstrüktif teknikler kullanılabilir; fakat izole ve asemptomatik bir microposthia için bunların rutin olarak yapılması gerektiğine ilişkin bir standart yoktur.

Aposthia ile microposthia arasındaki temel fark

Aposthia’da prepus tamamen yoktur. Microposthia’da ise prepus mevcuttur ancak kısa veya kısmen eksiktir.Bu fark yalnızca görünüm açısından önemli değildir. Aposthia gerçek anlamda izole olduğunda çoğu zaman yalnızca anatomik bir varyasyon olarak kalabilir. Microposthia veya özellikle ventral prepus eksikliği ise hipospadias gibi başka gelişimsel anomalilerin araştırılması için daha dikkatli bir fizik muayene gerektirebilir.

Bununla birlikte bu iki durum arasında kesin bir “biri zararsız, diğeri mutlaka hastalık” ayrımı yapmak da doğru değildir. Her iki durumda da klinik değerlendirme, prepusun miktarından çok üretral meatusun konumu, penil eksen, glans yapısı, skrotum ve testislerin durumu ve idrar fonksiyonu üzerinden yapılmalıdır.

Bilimsel açıdan genel değerlendirme

Aposthia ve microposthia, modern çocuk ürolojisinde çok az sayıda olguyla temsil edilen nadir konjenital preputial anomalilerdir. Aposthia, prepusun tamamen yokluğu olarak tanımlanırken microposthia, prepusun kısmi veya kısa gelişimini ifade eder. NCBI’nin standart morfolojik terminolojisinde aposthia, doğuştan prepus yokluğu olarak ayrı bir anatomik bulgu şeklinde tanımlanmaktadır.

Embriyolojik çalışmalar prepus gelişiminin yaklaşık 12. gebelik haftasında dorsal bölgede başladığını ve ikinci trimester boyunca ventral yönde ilerleyerek glansı çevreleyen yapıya dönüştüğünü göstermektedir. Bu süreç penil üretranın gelişimiyle yakından koordinelidir.

Aposthianın çoğu olgusu sporadik görünmekle birlikte ailevi olgular da bildirilmiştir. Ancak mevcut veriler, aposthianın tüm vakalarında geçerli tek bir otozomal resesif kalıtım modeli olduğunu söylemek için yeterli değildir.

Klinik olarak en önemli konu ise prepusun görünümünden çok eşlik eden anomalilerin dışlanmasıdır. Hipospadias, penil eğrilik ve kriptorşidizm gibi bulgular varsa çocuk ürolojisi değerlendirmesi gerekir. Güncel EAU kılavuzu da penis anomalisi veya hipospadias şüphesinde basit sünnet yapılmamasını güçlü biçimde önermektedir.

Dolayısıyla aposthia veya microposthia görülen bir yenidoğanda yaklaşım “eksik sünnet derisini düzeltmek” değil, önce prepus anomalisinin gerçek anatomik tipini belirlemek ve buna eşlik eden üretral veya penil gelişim anomalilerini dışlamak olmalıdır. İzole ve fonksiyonel olarak sorunsuz olgularda konservatif izlem çoğu zaman yeterlidir; eşlik eden hipospadias, anlamlı penil eğrilik veya başka bir genital anomali bulunması halinde tedavi planı bu temel anomalinin özelliklerine göre oluşturulur.

Kaynaklar

• Amin-Ud-Din, M., Salam, A., Rafiq, M. A., Khaliq, I., Ansar, M., & Ahmad, W. (2007). Aposthia: A birth defect or normal quantitative recessive human genetic trait? Eastern Mediterranean Health Journal, 13(2), 280–286. doi:10.26719/2007.13.2.280
• Cunha, G. R., Sinclair, A., Cao, M., & Baskin, L. S. (2020). Development of the human prepuce and its innervation. Differentiation, 111, 22–40. doi:10.1016/j.diff.2019.10.002
• European Association of Urology. (2026). EAU guidelines on paediatric urology. European Association of Urology.
• Favorito, L. A., Balassiano, C. M., Costa, W. S., & Sampaio, F. J. B. (2012). Development of the human foreskin during the fetal period. Histology and Histopathology, 27(8), 1041–1045. doi:10.14670/HH-27.1041
• Gallo, C. B. M., Costa, W. S., Furriel, A., Bastos, A. L., & Sampaio, F. J. B. (2013). Development of the penis during the human fetal period (13 to 36 weeks after conception). The Journal of Urology, 190(5), 1876–1883. doi:10.1016/j.juro.2013.05.050
• Liu, X., Liu, G., Shen, J., Yue, A., Isaacson, D., Sinclair, A., Cao, M., Liaw, A., Cunha, G. R., & Baskin, L. S. (2018). Human glans and preputial development. Differentiation, 103, 86–99. doi:10.1016/j.diff.2018.08.002
• Persad, R., Sharma, S., McTavish, J., Imber, C., & Mouriquand, P. D. (1995). Clinical presentation and pathophysiology of meatal stenosis following circumcision. British Journal of Urology, 75(1), 91–93. doi:10.1111/j.1464-410x.1995.tb07242.x
• Roudsari, S. S., & Esmailzadehha, N. (2010). Aposthia: A case report. Journal of Pediatric Surgery, 45(8), e17–e19. doi:10.1016/j.jpedsurg.2010.05.030
• Roupakias, S., Sinopidis, X., & Spyridakis, I. (2023). Congenital or natural partial circumcision. Archives of Hellenic Medicine, 40(5), 704–706.
• Yiee, J. H., & Baskin, L. S. (2010). Penile embryology and anatomy. TheScientificWorldJOURNAL, 10, 1174–1179. doi:10.1100/tsw.2010.112